Guten tag!

Dok čitate Mondo-priču o Nemačkoj, znajte da je na Internetu potencijalnih 35.000.000 net–surfera iz te zemlje, koje ćete prepoznati po Internet-kodu ».de«. Istraživanja pokazuju da su Nemci pravi zaludjenici za web: dnevno na mreži provode 70 minuta, a najveći deo tog vremena posećuju seksi sajtove! Kad nadjete »net drugara« iz Nemačke, opušteno mu se obratite pozdravom »Tschuess!«, što u slobodnom prevodu znači »ćao«, a čita se »ćus«.

Istraživanja kažu i da su Nemci zaludjenici za fudbal: karte za Mundijal 2006. su »planule«, a organizatori predvidjaju da će iskorišćenost ulaznica biti čak 99 odsto! Ostali će Svetsko prvenstvo u fudbalu gledati na televiziji: u Nemačkoj ima 34.000.000 tv-prijemnika, a 90 odsto stanovništva ima kablovsku ili satelitsku televiziju i mogućnost da gledaju 30 besplatnih TV kanala.

Na nacionalnom nivou, u Bundesligi, nadmeće se 36 fudbalskih klubova u dve lige.
Najnaseljenija evropska država, Nemačka ima više od 82.000.000 stanovnika, od kojih su 92 posto Nemci, dva odsto Turci, a šest odsto čine pripadnici ostalih 180 nacija, medju kojima su Srbi i Crnogorci značajna grupa. Čak sedam miliona gradjana Nemačke nisu poreklom iz te zemlje!

Savezna Republika Nemačka (Bundesrepublik Deutschland) – što je zvanični naziv ove centralnoevropske države koju čini 16 pokrajina - zauzima 357.021 kvadratni kilometar. Iako površinom čini tek dve trećine teritorije Francuske, Nemačka ima duplo veću gustinu naseljenosti – 220 stanovnika po kvadratnom kilometru.

Na severu izlazi na Severno more i Baltičko more. Graniči se s Danskom na severu, Austrijom i Švajcarskom na jugu, Francuskom, Belgijom, Holandijom i Luksemburgom na zapadu i Poljskom i Češkom na istoku.
Nemci godišnje zaradjuju u proseku 27.600 američkih dolara, a njihova zemlja je treća svetska ekonomska sila, posle SAD i Japana.

Nemačka je i vodeći ekonomski partner Srbije i Crne Gore iz EU: robna razmena je u 2002, 2003. i 2004. godini premašivala milijardu dolara.

Ekonomska moć Nemačke leži u industriji, u kojoj radi 40 odsto stanovništva, dok se poljoprivredom bavi svega pet odsto Nemaca. Razvijena je industrija čelika, uglja, cementa, hemijska, mašinska, elektronska i čuvena nemačka automobilska industrija - BMW, DaimlerChrysler (Mercedes), Opel (GM), Porsche i Volkswagen AG (Audi).

U gradovima živi 88 odsto stanovnika Nemačke, a 100 posto stanovništva je pismeno!

U Nemačkoj su i sedišta velikih multinacionalnih kompanija BASF, Bosch, E.ON, Deutsche Telekom (T-Mobile) i Siemens AG. Oko 72 odsto populacije Nemačke poseduje mobilne telefone, koje zovu “hendi”. Pozivni broj za Nemačku je “+49”.

U rodnoj zemlji »bube«, »golfa«, »mercedesa«, Nemci imaju 44.700.000 automobila!

Za putovanje u Nemačku, obavezno pogledajte sajt ambasade u Beogradu, na kojem ćete pronaći detaljne informacije o izdavanju viza.

Kad stignete u Nemačku, nećete pogrešiti koji god prevoz da izaberete, a pravo je uživanje voziti nemačkim putevima: nije ni čudo, pošto je baš u Nemačkoj izgradjen prvi autoput na svetu, AVUS.

Danas, ova zemlja ima 12.037 kilometara autoputeva: Autobahn nema striktno ograničenje brzine, ali je strogo zabranjeno korišćenje mobilnih dok vozite. Istovremeno, Nemačka ima 40.000 kilometara železnice, kao i 6.000 kilometara plovnih puteva.

Oko 18 miliona turista godišnje poseti ovu zemlju iz bajki braće Grim, obilazeći seoca i dvorce u kojima su „odrasle“ Pepeljuga i Uspavana lepotica, ali i elegantne gradove u kojima su “muziku za večnost” stvarali Betoven, Bah, Vagner, a pesme za sva vremena spevali Gete, Šiler…

Nemačka je ponosna i na svoje filozofe - Lajbnica, Kanta, Hegela, Marksa, Engelsa, Fojerbaha, Šopenhauera, Ničea, Jaspersa…

Medju najznačajnijim nemačkim autorima XX veka su i dobitnici Nobelove nagrade za književnost - Tomas Man, Herman Hese, Hajnrih Bel, Ginter Gras.

Nemački jezik postoji više od hiljadu godina, ali je država po imenu Nemačka formirana kao moderna nacionalna država tek 1871. godine.

Prvi Rajh, Zapadno carstvo, osnovao je Karlo Veliki 25. decembra 800. godine. Do 1806. Nemci su uspešno proširili svoj uticaj uz pomoć katoličke crkve.

Iz Francusko-pruskog rata (1870-1871), Nemačka je izašla kao pobednik, a istorija zabeležila ime pruskog kancelara Ota fon Bizmarka, najvećeg nemačkog državnika XIX veka. Za poraz u tom ratu, Francuska se osvetila Nemcima u Prvom svetskom ratu (1914-1918), posle kojeg je nemački car Vilhem II bio prinudjen da abdicira.
Posle revolucije, konstituisana je demokratska Vajmarska Republika, a početkom tridesetih godina XX veka, Nemačka je bila velika evropska ekonomska i vojna sila. Godine 1932. nacisti su na izborima osvojili 37,2 glasova, a 30. januara 1933. godine, za kancelara je imenovan Adolf Hitler. Samo dva meseca kasnije, ukinut je ustav Vajmarske Republike. Treći Rajh je trajao od 1933. do 1945. godine: Hitler je 1934. preuzeo apsolutnu kontrolu nad vladom, a posle aneksije Austrije (1938), Hitlerova politika pripajanja susednih teritorija dovela je do Drugog svetskog rata, koji je u Evropi počeo 1. septembra 1939. godine, okupacijom Poljske.

Posle Drugog svetskog rata, Nemačka je podeljena na okupacione zone. Sovjeti su kontrolisali Nemačku Demokratsku Republiku, članicu Varšavskog pakta. Avgusta 1961. godine, Istočna Nemačka je postavila Berlinski zid, koji je grad i fizički podelio na istočni i zapadni deo.

Savezna Republika Nemačka nastala je spajanjem američke, britanske i francuske okupacione zone. Posle rata, u zapadni deo zemlje primljeno je oko deset miliona izbeglica, uglavnom Nemaca iz Poljske i Čehoslovačke. Zapadna Nemačka, ipak, doživljava ubrzan razvoj zahvaljujući evropskoj ekonomskoj pomoći - Maršalovom planu.
Posleratnim političkim životom u Nemačkoj dominiraju tri stranke: Hrišćanskodemokratska unija (CDU), Socijaldemokratska partija (SPD), Liberalna partija (FDP), dok je Pokret zelenih osnovan tek 1980. godine.

Pod vodjstvom konzervativnog kancelara Konrada Adenauera, već 1951. godine dolazi do revizije statusa okupacije i SR Nemačka ulazi u Evropski komitet za ugalj i čelik, preteču Evropske unije, a 1955. godine u NATO. Tek 11 godina posle rata koji je izgubila, SR Nemačka osniva federalnu vojsku, Bundesver. Nemačka je danas članica Ujedinjenih nacija, grupe G8 najrazvijenijih zemalja.

Politiku popuštanja sa Istokom, Ostpolitik, počeo je čuveni Vili Brant, socijalistički kancelar od 1969. godine, kojeg će istorija pamtiti kao čoveka koji se poklonio žrtvama holokausta. Godine 1972, dve Nemačke su se medjusobno priznale. Godine 1989, pao je Berlinski zid, a od 1990. Nemačka je ponovo ujedinjena.
Zajedno sa vekovnim rivalom, Francuskom, nova Nemačka igra glavnu ulogu u Evropskoj uniji, zalažući se za zajedničku evropsku politiku, odbranu i bezbednost.

Nemačka je ustavna savezna republika, čiji se politički sistem zasniva na Ustavu iz 1949. godine. U parlamentarnom sistemu glavnu ulogu igra kancelar, kojeg bira parlament. Aktuelni kancelar je (od 2005.) Angela Merkel – prva žena kancelar i prvi kancelar iz nekadašnje Istočne Nemačke. Glavni zadatak Angele Merkel je ekonomija, kresanje budžeta i nezaposlenosti – pošto je u zemlji bez posla oko pet miliona ljudi.

Iako su vekovima bile rivali i ratovale, Nemačka i Francuska su pokazale da su vodeće države Starog kontinenta dajući ključni doprinos ekonomskoj integraciji Evrope, osamdesetih i devedesetih godina XX veka. Francuska i Nemačka na medjunarodnom planu zajedno su nastupile i prema iračkoj politici američkog predsednika Džordža Buša: komentatori svetskih medija ironično su komentarisali da su »Buš i ministar odbrane SAD Donald Ramsfeld konačno ujedinili Francusku i Nemačku«.